เกลียดชีวิตในวันที่ไม่มีเธอ เกลียดความเหงาที่คอยกัดกินหัวใจ

เกลียดที่ต้องรู้สึก ว่าไม่มีใคร ต้องใช้ชีวิตลำพัง

เกลียดตัวเองที่ใจอ่อนแอเกินไป ก่อนจะนอนน้ำตาก็ไหลทุกครั้ง

ยิ่งหักห้ามเท่าไหร่ ยิ่งไหลเป็นทาง ไม่ว่านานเท่าไหร่ ไม่เคยลืมเธอ